Rozdział 2

 

Techniki spawania

wersja 1.0

Autor: Rickey M. Horwitz


Uwaga
Wszelkie prawa zastrzeżone,
kopiowanie i publikacja w całości i fragmentami WYŁĄCZNIE po uzyskaniu zgody
Autora oraz za podaniem źródła.


Nie mam zamiaru wdawać się tu w długie wywody na temat - jak spawać? Jeśli nie potrafisz spawać to się tego lepiej szybko naucz (Szczegółowe informacje w podręczniku dla ZSZ "Ślusarstwo i spawalnictwo" - przyp. J.S.). Poniżej przedstawiam opis technik spawania byś mógł się zastanowić na tym, która z nich najlepiej pasuje do pracy, którą zamierzasz wykonać.

Są cztery podstawowe techniki łączenia metalowych ram:

 

-Uwaga-

 

Proszę mnie nie krytykować i nie poprawiać - nie zapomniałem o innych technikach jak klejenie lub mniej znane metody - jednak nie jest to miejsce do ich opisywania.

 

Spawanie acetylenowo-tlenowe

Najbardziej powszechną techniką spawania jest spawanie palnikiem acetylenowo-tlenowym gdzie materiałem łączącym jest drut żelazny. Technika ta jest przeznaczona wyłącznie do spawania stali wysokowęglowych. Jeśli masz dostęp do palnika acetylenowego to go użyj!

 

Lutowanie mosiądzem

Ta znakomita technika wykorzystuje stop mosiądzu, który topiąc się łączy z metalem konstrukcji ramowej. Proces topnienia nastepuje przez ogrzewanie palnikiem acetylenowo-tlenowym pręta mosiężnego z odpowiednim topnikiem. Technika ta może być stosowana zarówno do łączenia stali węglowej jak i chromowo-molibdenowej. Ale najbardziej nadaje się do łączenia małych elementów jak np. przelotki linek lub sworznie hamulców.

Niektórzy konstruktorzy twierdzą, że ramy spawane techniką TIG są wytrzymalsze niż lutowane mosiądzem (lut nie ma tej samej wytrzymałości co stal chro-mo) , ale za to ramy lutowane nie wymagają procesu wyżarzania (odprężania). Dzieje się tak dlatego, że lutowanie nie wymaga aż tak dużego ciepła jak technika TIG, a przez to w metalu konstrukcji łączonej nie powstają naprężenia.

Lutowanie mosiądzem jest szczególnie polecane początkującym ze względu na to, że zawsze technika ta daje dobre wyniki. Jednak te dobre rezultaty można osiągnąć tylko wtedy gdy wszystkie połączenia są wykonane spoiną pachwinową co zapewnia jednolite połączenie. Wykonanie takie czyni lutwanie mosiądzem łatwym i przewidywalnym.

 

MIG (spawanie w osłonie CO2)

Techniką MIG można łączyć aluminium, stal węglową i chromowo-molibdenową. Automat do spawania zwany popularnie migomatem jest niezbyt drogi i dostępny w większych sklepach z narzędziami. Podczas budowy Thunderbolta będzie potrzebny automat 100 amperowy. Technika ta jednak nie daje dobrych spawów. Jest najbardziej popularna w pracach, które nie wymagają wysokich temperatur lub są wykonywane automatycznie. Najtańsze rowery są teraz budowane z wykorzystaniem techniki MIG. Ramy tych rowerów wymagają, tak samo jak i spawane techniką TIG, procesu odprężania. Nie jestem wielkim orędownikiem tej techniki, ale gorąco polecam ją wszystkim hobbystom jako najtańszy sposób by rozpocząć przygodę ze spawaniem.

 

TIG (spawanie w osłonie argonu)

Podobnie jak techniką MIG tak i TIG można spawać prawie wszystko to co może być spawane. Technika ta jest najbardziej odpowiednia dla trzech materiałów wymienionych w rozdziale 1. Ponadto technika TIG jest jedyną niezawodną metodą na spawanie aluminium. Nie jest też tania. Sprzęt kosztuje więcej niż migomat i palnik acetylenowy z osprzętem razem wzięte. Podstawowy zestaw kosztuje około $1500. Nawet za tak wysoką cenę właściciel urządzenia musi później w nie inwestować np. by spawać cienkie stalowe ścianki urządzenie musi pracować pod prądem 30 amperów lub mniej. Technika ta również wymaga dużych umiejętności i cierpliwości. Nie jest to sprzęt dla początkujących, ale jeśli jesteś absolutnie przekonany, że konstruowanie ram jest właśnie tym co chcesz robić to nie ma lepszej techniki.

 

I NA KONIEC

W tym rozdziale starałem się przedstawić dostępne techniki. Jednak ich wykorzystanie, dwu lub więcej jednocześnie zależy tylko od ciebie.